MAXIS

İzmir’de hayat renkli ama tek düze.İzmir’liler daha çok şey istemeli bence daha çok şeyi hak ediyorlar fakat her şey yolunda gibi görünüyor onlara göre belki de.

Her şey bir yere sıkıştırılmış gibi..Ufak bir örnek,ben gayet güzel bir bira masasında ( pub ortamı ) biramı içerken yanımdaki mekanda adam rakı sofrasında whisky içiyordu..garip..

İzmir insanları çok hoş sohbet,sohbet etmeyi seviyorlar.İstanbul insanı daha çok hareketi seviyor,olay olsun heyecan olsun..Bu kadar..

L.

Hikayelerin bittiği noktada gerçek olan görüntülerin yerine hayallerimiz alır ve geride ise kalan sadece bir fotoğraf olur..

göz açıp kapayınca kadar bir süre, donmuşcasına bir görüntü fakat insan zihninde yer alan hareketleri..

renklerin bitişi ya da başlangıcı..siyah ve beyazın içinde kaybolan kırmızı,yeşil ve mavi..

o perdenin sesi ve deklanşördeki parmak izi..

işte..

Nikon F3′ümle bir kaç sahne daha..

Fotoğraftaki kişilerin ifadesi olarak hiç de buralara ait değilmiş gibi duruyor fotoğraf fakat tam olarak Taksim Metro’sundaydı..

Dikkatimi çeken şey,kızın saçları olmuştu..ne kadar da uzun ve dümdüz..

garip bir ifadesi var kızın..sadece kızın değil dikkatlice bakılınca her birinin bir düşünce içinde olduğu anlaşılıyor..

Sadece bir an,bir saniye,bir kaç saniye hatta..arka arkaya gelen saniyeler ve kısa bir film parçası..

her saniyesi ile sanki bir film sahnesinden kopup gelen önümüzdeki masaya oturan tedirgin davranışı ile sanki izlendiğinin farkındaydı..

o an her saniyesi onu izledim,davetsiz bir misafir gibi ve kamerama uzandım..uzunca bekledikten ve hareketleri yavaşladıktan sonra..

insanları fotoğraflarken artık analiz de geliyor insanın zihnine öncesi ve sonrası gibi..sanki biliyordum bunu yapacağını ama tabi ki ortaya ne çıkacağını asla..

2 tane fotoğraf sadece ve onu bakışları..

fotoğraf denilen mükemmel şey !!

gözlerinde ateş,öfke,heyecan ve şaşkınlık…bunlar benim görebildiklerim..

L.

ve de fotoğrafların tamamı 35/1.4 AIS nikkor lens ile çekildi.

kadraj alma pratiklerinden başarıszlıkla sonuçlananı..deklanşöre ve vizöre alışmak biraz daha zaman alacak gibi..

kıyafet bakan genç kız. biraz “çılgın” dı kendisi.

akşam vakti ve yine kocaman gren’ler.

komposizyon olarak incelemiyorum fotoğrafları,ki onlar benim burada yapabileceğim şeyler de değil pek tabi ki.

kameranın üst üste pozlama özellği,gayet kullanışlı ve bu tip sonuçlar çıkarıyor ortaya.

ters ışıkta pozlaması da karanlık bölgeden detay alabilecek kadar yeterli.

ön taraftaki kızın boynundaki patlamayı toparlayabilmesi buradaki önemli nokta.

bir de bu kameranın perde ve ayna sesi yeri göğü inleten cinsten.Bunu avantaj olarak da kullanabiliriz,ortada fotoğraf makinesinden daha farklı aletler var izlenimi yaratarak…
çok kontrastlı gibi görünse de fotoğrafta detay kaybı oldukça az,hp5 ile alakalı bir durum tekrar.

burada f yaklaşık 8 civarındaydı ve sonuç ortada.

burada da petek tarzı netleme prizmasının ne kadar zor çalıştığının bir sonucu.

uzak durun bu netleme prizmasından.

tekrar asansör..biraz kontrastlı..

bu fotoğrafta aletin sağ tarafında bulunan ikinci mekanik deklanşörün yanlışlık ile basılması sonucu oluşmuştur.buna da alışmak gerekli tabi ki.

üstteki fotoğraf dahil alttakiler aletin üstte bulunan vizöründen bakılarak çekilmiştir.

buna alışmak oldukça zor olacak ama çalışmalara başladım.

en başta ;

-sağ-sol terslik kavramı

-ufak oluşundan dolayı açık diyaframdan kaçınma durumu gibi noktalar negatif yönü olabilir

ama ;

-insanların farkına varmamaları

sadece bu bile bu özelliği kutsal kılabilir.

buradaki fotoğrafta sahneyi izlerken kadrajımı ayarlamakta biraz zorlansam da 1m gibi kısa bir mesafeden farkettirmeden çekebilmek başarılıydı.

şimdilik bu kadar…

iyi geceler dünya.

L.